Het fotograferen van een ijsvogel stond al lang op mijn wensenlijstje.
In de winter van 2010-'11 heeft het lang gevroren, zodat veel open water bevroor.
Een ijsvogel houdt van alles behalve ijs, zijn prooien zijn dan onbereikbaar.
Ondanks dat er dan veel ijsvogels doodgaan, wel 75% kan doodgaan in een strenge winter, is er dus een kleine kans dat je hem bij het schaarse open water ziet.
Ik besloot een kans te wagen bij een meertje dat gevoed wordt door snelstromend water.
Na een twee uur in de sneeuw te hebben gezeten (ik was een stoeltje vergeten mee te nemen)
ging de ijsvogel een stuk verderop zitten.
Na een tijdje ging ze op de tak zitten waar ik mijn camera op had gericht.
Helaas zag de ijsvogel mij bewegen, dus ging zij ervan door.
Op 2e kerstdag besloot ik een 2e kans te wagen, na eerst de zitplek beter te hebben gecamoufleerd.
Na slechts een uur blauwbekken kwam de ijsvogel iets verderop zitten,
en na 5 minuten kwam ze voor mij zitten, op 1,5 meter afstand.
Ondanks de adrenalinestoot lukte het me om rustig de lens te richten en af te drukken. Na slecht in totaal drie uur gepost te hebben was het dus al raak, en 50 foto's verder vloog zij weg.
Het meertje was met riet omzoomd wat mooi door de avondzon werdt verlicht,
wat terug is te zien in de foto's door de bruin/oranje gloed.